Prasa o filmie SALVO. OCALONY

?Główną atrakcją tego filmu jest 10-minutowa scena, nakręcona jakby jednym tchem, jednym imponującym ujęciem wewnątrz zaciemnionego domu. Salvo. Ocalony jest fascynującym i pełnym nastroju obrazem, działającym na poziomie trzewi. Do tego dochodzi porywająca gra Bakri, trzymająca przez cały czas w napięciu. To po prostu wspaniały film.? Boyd van Hoeij, Variety ?Kryminalny dramat filmowy Salvo. Ocalony to debiut sycylijskiego duetu filmowców: Fabio Grassadonii i Antonio Piazzy. Od pierwszej sceny widać w filmie doskonałą i ostrą reżyserską inteligencję obu twórców, pomimo że film jest niemal pozbawiony słów (?) Salvo. Ocalony to naprawę zjadliwy kawałek doskonałego kina o bardzo wyrazistej fakturze. Dźwięk w tym filmie po prostu dogłębnie przejmuje.? Robert Köhler, Film Society of Lincoln Center ?Salvo. Ocalony to obraz, będący ewidentnym dłużnikiem Samuraja Le Jean-Pierre?a Melville?a i to zarówno w formie, jak i w treści, ukazujący strzępy trzeciego świata i przygnębienia, podobnie do Gomorry. Ten film zachwyca czysto technicznymi środkami wyrazu. Scenografia Marco Dentici, wszystkie te kwiatowy tapety i popękane sufity, przywodzi na myśl zniszczone mieszkanie w filmie Samuraj, a gra Bakri, tak lakoniczna, ale jakże wymowna, jest równie czysta, jak aktorstwo Alaina Delona?. Jordan Mintzer, The Hollywood Reporter ?Podobnie jak Paolo Sorrentino w Skutkach miłości lub Leonardo Di Costanzo w The Interval, Salvo. Ocalony wymyka się standardowym stereotypom na temat kina gangsterskiego. Występując przeciwko przemocy i cierpieniu, a także roszczeniom wobec ludzkości, pokazuje nam wyraźnie możliwość pewnego rodzaju mistycznego zbawienia pośród dzikiego chaosu świata?. Lee Marshall, Screen
Brak ocen
Prosimy zaczekać ...
Voting is currently disabled, data maintenance in progress.

Dodaj komentarz