Miłość z przypadku – recenzja filmy „Randki w ciemno”

Czas mija nieubłaganie, zegar tyka wywierając coraz większą presję, aby zmienić swoje życie, ustatkować się. W tym wypadku sędziami zostają rodzice, którzy dopingują syna w poszukiwaniu tej jedynej wybranki serca, nie pozostawiają złudzeń, że sprawa jest nagląca, a Gruzja w XXI wieku wciąż jest przywiązana do tradycji i patriarchalnego modelu rodziny, dlatego to ojciec musi zaaprobować ewentualną przyszłą żonę.

"Randki w ciemno? to opowieść o poszukiwaniu miłości, dozie desperacji i przypadku, który od zawsze rządzi ludźmi. Sandro (Andro Sakhvarelidze) i Iva (Archil Kikodze) są przyjaciółmi od dzieciństwa, pracują w tej samej szkole i razem, naciskani przez rodziców, postanawiają poszukać dziewczyn przez internet. Bohaterowie od samego początku mają pod górę, bo na umówione spotkanie przybywa tylko jedna z kobiet, a na dodatek z odległego Gori, co może utrudnić kontakty i przyszłe wspólne decyzje. Zrezygnowani pierwszym niepowodzeniem wyjeżdżają nad morze, gdzie wszystko ma się odmienić. Męski świat, przygoda i dyskusje o życiu, w które wplata się przypadek, zmieniając spojrzenie Sandro na rzeczywistość.

Poznanie Manany (Ia Sukhitashvili) nie prowadzi do niczego dobrego. Matka nastoletniej dziewczyny i żona kryminalisty przyciąga swym urokiem, ale nie daje jednoznacznych nadziei. To przez nią Sandro zostaje wplątany w sprawy Tengo, jej męża, i wraz z nim jako kierowca przemierza ciemne strony Tbilisi, biorąc odpowiedzialność za jego czyny.

Sandro porusza się ze spuszczoną głową w wyciągniętych swetrach, wyglądając na chodzące nieszczęście. Swą nieporadnością, delikatnością i wewnętrznym przerażeniem wzbudza raczej litość niż współczucie. Pewności nie dodaje mu krzykliwy i prawiący kazania ojciec, który wciąż traktuje swojego 40-to letniego syna jak rozwydrzonego nastolatka, którego należy rugać i ustawiać do pionu. Właśnie z tych interakcji otrzymujemy fantastyczny humor słowny podany z energią i w tempie.

?Randki w ciemno? Levana Koguashvilego są uniwersalną opowieścią o poszukiwaniu szczęścia, które zazwyczaj trafia do nas przypadkiem z najmniej spodziewanej strony. Reżyser portretuje męski świat, który jest niepełny bez kobiecej ręki. Choć bohaterowie są samodzielni i dojrzali, to potrzebują wsparcia, które wybawi ich od samotności. To obraz pełen ciepła, choć osadzony w pochmurnej i ponurej atmosferze deszczowego okresu w Gruzji.


Brak ocen
Prosimy zaczekać ...
Voting is currently disabled, data maintenance in progress.

Dodaj komentarz